Een paar brieven van Henk aan zijn ouders, maar ook brieven van vrienden aan hem, zijn zuster Nel(lepietje) en aan zijn moeder.

Alle brieven chronologisch achter elkaar, uitgeschreven

22 april ’97.
91 rue du Chateau Neilly sur Seine
près de Paris

NB: de brief is lastig te lezen, vooral doordat er een stuk is afgescheurd en ontbreekt. Maar ook doordat hij het papier na volschijven nog eens beschreef, het papier een kwart slag gedraaid. De volgorde is niet goed te achterhalen.

Links boven een tekening, met tekst:
Henk en Nel uit Parijs naar Dordt komende, geen weg wetende, huilende in een verkeerde trein stappende. Eén dag te laat aankomen. 27 juli!!

Lieve papa en mama,

Beiden kom ik zo hartelijk feliciteren met Uw verjaardag. Ik hoop u deze dag nog dikwijls in de allerbeste gezondheid moogt vieren. ’t Volgend jaar zullen we Uw verjaardag wel dubbel vieren, want zonder mij is t toch niets leuk !! Ik heb maar iets geks geteekend, want ik weet U toch nooit veel  om cadeaux geeft(?)..

Op de achterkant weer een tekening, met tekst:
Nieuwe kunst! Het moet een afstand gezien worden.
Tekening van een soort paddestoelmannetje

Daarnaast niet goed leesbaar, en eronder gaat het over een ongeluk met een rijtuig met een elegant paardje. Hoe gemeen dit aankwam. Maar door een wonder niet erg bezeerd…

De tekst gaat dan weer dwars over deze verder met:

..Heeft een enige lange brief van Theo Hoogen gekregen en schreef nog dat ’t niets voor Henk (?) was, zoo’n paar uren te paard en met zoo’n warmte, hij komt zeker halfdood en gauw terug. Henk eet altijd nog bij Paul een heeft ook zoo’n soolt??? gevonden en nog niet beter voor ’t zelfde geld, maar hij komt er dus nog, hij heeft alleen maar een borreltje gedronken in het hotel Terminus. Wat toevallig, want gisteren ben ik daar ook geweest om Dolly te halen, die voor een daagje met Alice Stern (?) eruit was.  Zij loogeren daar. ’t Is een hotel en een restaurant, beneden vlak
[brief vervolgt aan de andere kant]
bij st Lazaren. Wat gezellig voor u dat Tante Jet (?) nu al zoo gauw weerom komt, maar als U nog langen pijn aan uw knie hebt, mag u niet naar Den Haag, waarom laat u Adje niet eens komen. Maar u moet niet denken, het zoo gezellig hier is als u wel denkt. Hemeltje nee. Maar nu is ’t ook vakantie. Maar als ’t al maandag is, is het heel wat vervelender hoor!
En nu is Madiela Lacarreres  weer thuis gekomen, dus zijn we niet zo vrij meer weer.
Wat! is dat spook lid geworden? Wacht maar als ik in de groote club ben, jaag ik er altijd af, dat


Marken, 1899
Beste ouders, ik zal eens even iets van mij laten horen. Wij zijn goed Dinsdag om 1 uur in Amst. aangekomen, hadden geen plaats bij Van Gelder en op recommendatie van Van Gelder zijn wij hier. 
Woensdagmorgen vroeg met een bootje dat eens per dag gaat ‘s morgens om half toen, ‘s avonds om 10 uur terug. Marken is heel mooi maar de mensen die daar wonen zijn erg vervelend. Er komen elke daf 3 bootjes niet van hier met Engelsen enz enz zodat ze haast niet willen poseren of f 2,50 moeten hebben.
Donderdag naar Volendam tot Edam met een lokaaltrein en dan met een klein zeilbootje naar Volendam maar daar is het prachtig.
Euinier een Franse schilder (Parijs) die ik heel goed ken, was er ook en was er zowat 4 maanden. Hi is hors concours salon en is een der knapste schilders die ik in Parijs ken. Nu e zijn in het geheel in het hotel 20 schilders en schilderessen wat vervelend is (Hotel  L. Spaander jr)
Het hotel is prachtig en erg gemakkelijk. Het eten is heerlijk. Het is f 3 per dag.
Wij zijn gisteren reeds er op uitgeweest voor te zoeken naar een onderwerp maar er zijn er zoveel dat het heel lastig is te decideren. De mensen zijn alleraardigst. Ik loop maar in de huizen, je kijkt er rond en gaat dan maar weer weg. Aan mijn fiets heb ik niet erg veel.

Nu beste ouders. U schrijft me dan wel eens aan dit adres. De groetej aan Nel, Karel, Wien en Karlaatje. Steeds uw liefh. zoon Henk.

Boven de tekening staat: Hanicotte vindt het hier prachtig


Brief van Henk de C.O. aan zijn ouders op briefpapier van hotel DIE PORT VAN CLEVE, Enkhuizen  14 april 1904
Beste ouders, Ik lees juist vanavond in de courant dat ik de Willink van Collen-prijs heb gekregen in Arti et en Amicitiae met H. Luns en Wolter de laatste een goede vriend van me. Het doet me verduiveld veel genoegen vooral omdat het is met een oud vrouwtje dat al zo moeilijk is er iets goeds van te maken. Nu zal ik het wel verkopen aan de verloting ook. Het is een begin van het jaar en hoop ik nu maar dat het een beetje beter zal gaan. Ik ben hier met veel genoegen bezig en heb 2 schilderijen in de maak. Nu, beste ouders, de groeten aan Nel, Wien en Karel. Steeds uw liefhebbende Henk


Brief van Henk aan zijn zuster Nellepietje, zonder datum
Beste Nellepietje, Je vroeg me wat voor kleur je moest nemen … .heel moeilijk, daar zij het mooiste vinden dingen die verschillend zijn. Geel met Blauw en Rood is heel mooi. Maar dan moeten ze mooi bij elkander komen. Ik denk het beste zal zijn je gewoon je gang gaat. Zoals je doet die dingen toch niets moois te maken is. Je schreef me over J.B. Ik had het liever niet gezegd, omdat ik je narigheid zou willen sparen. Voor mij was hij altijd iemand die niet wist wat hij deed. En zocht naar gezelligheid. Ik sprak juist J. Snoeck die mij vertelde dat hij wel gauw geengageerd zal zijn met een meisje uit Den Haag. Ik weet de naam niet. Laat je dat dus niet aantrekken, daar hij het niet aan je zou verdienen. Wij spraken laatst nog over hem; iedereen vond hem een goede kerel maar waar ergens lijkt niets hij is. Hij werkt ook eigendlijk niet en is de man niets om iets te worden. Nu beste Nel, schrijf me maar eens hoe je er over denkt. de groeten aan Papa en mama Wien en Karla, steeds je broer, Henk


Brief van Henk aan zijn zuster Nellepietje, zonder datum
Beste Nellepietje, Ik had aan mama geschreven dat ik je zou schrijven, Ik wacht met J.B nog. Nog dat ik weet hij geëngageerd is. Daar hij het nu nog niet is en dan zal ik alles in orde maken. Misschien kom ik voor dien tijd nog wel eens in den Haag. Zaterdag ben ik in Amicitiae geweest. Mijn schilderij hebben ze prachtig gehangen. En het doet ook heel goed. In het Nieuws van de Dag was een prachtige critiek. Ik zal maar niet ervan schrijven daar het te mooi is. Rotterdammer noemde het ook heel goed. Enfin later als slechte maar je schiet er niets mede op. Want je weet zelf heel  goed hoe hard je nog moet werken om het op een hoogte te brengen. Ik ben met Luis goed bezig. Heb gelukkig een prachtige visscher als model die goed poseert. Enfin ik ben nu prettig bezig. Ik denk hier nog 2 weeken te blijven en ga dan weer mijn schilderij in Laren afmaken. Vraag aan Mama zij F 300 stuurt aan D. Schulmann, Hilversum, Kunsthandel. Het is dan gelukkig afgedaan.  Nu beste Nel schrijf eens hoe het met Karlaatje gaat. De complimenten aan Pap en Mama, Steeds je liefste broer, Henk


Beste Nellepietje, We hebben vandaag juist feest. Alles gaat prachtig, deze briefkaart is van één van de Tien. J. Gebhardt. Verduiveld leuk he. Je broer Henk.
Op de kaart staat geprint: Wedstrijden op 26 Aug. ’04 te Laren (N.-H.) Uitgave v.d. Comm. V. d. Volksfeesten Laren (N.-H.)
J. Gebhardt


Zonder datum
Beste ouders, Ik zal eens even iets van mij laten horen. Wij zijn goed Dinsdag om 1 uur in Amst. aangekomen, hadden geen plaats bij Van Gelder en op recommendatie van Van Gelder zijn wij hier.  Woensdag morgen vroeg met een bootje dat eens per dag gaat ‘s morgens om half tien, ‘s avonds om 6 uur terug.  Marken is heel mooi maar de mensen die daar wonen zijn erg vervelend. Er komen elke dag 3 bootjes niet van hier met Engelsen enz enz zodat ze haast niet willen poseren of f 2,50 moeten hebben. Donderdag naar Volendam tot Edam met een lokaaltrein en dan met een klein zeilbootje naar Volendam maar daar is het prachtig. Euinier een Franse schilder (Parijs) die ik heel goed ken was er ook en was er zowat 4 maanden. Hij is hors concours salon en is een der knapste schilders die ik in Parijs ken. Nu er zijn in het geheel in het hotel 20 schilders en schilderessen wat vervelend is. (Hotel L. Spaander jr)  Het hotel is prachtig en erg gemakkelijk. Het eten is heerlijk. Het is f 3 per dag.  Wij zijn gisteren reeds er op uit geweest voor te zoeken naar een onderwerp maar er zijn er zoveel dat het heel lastig is te decideren. De mensen zijn alleraardigst. Ik loop maar in de huizen, je kijkt er rond en gaat dan maar weer weg. Aan mijn fiets heb ik niet erg veel.  Nu beste ouders. U schrijft me dan wel eens aan dit adres. De groeten aan Nel, Karel, Wien en Karlaatje steeds uw liefh. zoon Henk. Boven de tekening staat: (Hanicotte vindt het hier prachtig prachtig)


Nunspeet, vrijdag Waarschijnlijk begin februari 1905.
Beste Nellepietje, Vandaag is dus de officiele dag. Dus nu ben je geëngageerd. Ik feliciteer je dus nu maar vast. Ik geloof zeker je een flinke kerel zult krijgen. Ik weet niet maar het kan zijn dat ik vrijdagavond thuis kom. Daar ik dan nog wel even in De Haag zal moeten zijn, Het Geld heb ik nog niet ontvangen maar ik zal dat even bij hem aangaan. Vraag aan mama of zij mij f 100 zou willen sturen, de f 200 die ik in Januari heb gehad daar heb ik dingen van in Laren betaald. Laatst zijn wij bij de familie Briët wezen dineren er was een feest. Briët was jarig. Het was er heel gezellig. Ik zat tusschen een mooi jong getrouwd vrouwtje en een heel lief jong meisje. Maar ik heb het nog niet beet. Jij moet me maar eens zeggen hoe je dat zoo al voelt. Ik ben goed aan het werk. En zal de volgende week beginnen aan een schilderij voor Luik. Ik hoop dat het zal gaan want ik zou er graag iets hebben. Nu beste Nellepietje, de groeten aan Pappa, mama, Wien en Karel, steeds uw liefh broer Henk    NB opmerking redactie: Briet jarig 25 januari. 



3 maart 1905 Notaris Miseroy reageert op het verzoek van Henk om zijn schilderij “Oude Vrouw” uit te lenen voor een tentoonstelling in Luik: bang voor beschadiging maar ook wil hij het schilderij niet voor lange tijd missen. Hij vraagt hem hoe lang de tentoonstelling precies zal duren.


Brief van Van Blaaderen aan Henk Amsterdam, Maart 4, 05:  Waarde Court, Van Blaaderen en ondergetekende, momenteel in American Hotel te Amsterdam, brengen je bij deze ter kennis dat zij uit zeer betrouwbare bron heden vernomen hebben dat Preijer zoveel succes met je werk in Amerika heeft. Wij bieden  je bij deze onze beste wensen en hopen het zo door mag gaan. Uit diezelfde betrouwbare bron (K.) vernemen we dat je nu voorzichtig moet zijn met Preijer, laat hij het je niet te mooi of te lekker voorspiegelen zodat jij je misschien door een contract zou verbinden. Neem dit schrijven vertrouwelijk, onder beste groet  aan van je vrinden GW van Blaaderen en D Schulman  “In haast” staat er onder geschreven


Uit Blaricum, 21 maart 1905 aan Nel Beste Nel, Ik heb je brief ontvangen en het verwondert me tegenwoordig niets meer. De engagementen schijnen tegenwoordig in de lucht te zitten. Nu de complimenten aan Pappa Mamma Wien en Karel. Steeds Henk


Zijn vriend Gerrit Willem van Blaaderen trad in het huwelijk in 1905, met de bemiddelde schilderes Riet Hoogendijk.


Brief van Roland Larij aan Henk Dordrecht, april 1905
Amice, Tot mijn grote spijt hoorde ik dat je rust moest nemen enige tijd.  Sedert ik je ’t laatst sprak en je er op aandrong dat ik mee zou gaan naar Nunspeet – wat ik tussen twee haakjes toch nog wel eens hoop te doen in je zeer gewaardeerd gezelschap – had ik niet van je vernomen. En nu ontmoette ik je papa die mij vertelde dat je door veel werken en slecht voor je lichaam te zorgen je wat overspannen had. Dat is al erg genoeg dunkt me. Maar frisse lucht en  goed eten, dat zijn van die zaken die op jouw leeftijd wonderen verrichten. Ik kon niet nalaten je eens te schrijven toen ik hoorde dat je op non actief gesteld was. Want weet je – heel veel belang stel ik en heb altijd in je  gesteld. Mijn goed geloof en goed vertrouwen in je aanleg is niet teleurgesteld geworden.  Integendeel. Ik vind dat voor jouw leeftijd je van succes mag spreken.  En dat doet mij daarom zoveel genoegen omdat ik toen je pas begon – je herinnert je nog wel op Pictura – ik wel degelijk een goede toekomst voor je in de kunst voorspelde. Misschien is alles een beetje te vlot gegaan en dan de kunst smaak verandert met de dag. Maar daar kunnen mannen als jij zich niet aan storen. Ge zijt op een goede weg al een heel eind gevorderd. Anderen moeten soms heel wat langer tobben om succes te hebben. Ik wil dit maar zeggen – voor het ogenblik een beetje geduld en goed om je lichaam gezorgd. Dan schikt de rest zich vanzelf. Of liever de rest je kunstenaars loopbaan heb je zelf al voldoende aangegeven. Geloof me maar gerust – velen met mij slaan je met belangstelling gade. Ik ben een beetje aan het leuteren zult ge wel denken. Maar geloof maar gerust dat belangstelling in je werk en vriendschap voor je zelf mij er toe dreef. Ontvang de hartel. gr. Van Roland Lary


Brief van mw Snoeck aan Nel de Court Onderwater Nijmegen 10 mei 1905
Lieve beste Nel, Ge weet niet kindlief hoe verslagen wij waren toen wij gisterenavond  het doodsbericht van Henk ontvingen. Toen pas gevoelden wij hoe veel wij van hem hielden en is het alsof het een bange droom was. Ge zult zeker beseffen hoe we uw droefheid delen. Jacques was verpletterd. Ze waren altijd zo samen. De grote deelneming die jelui zult ondervinden zullen een groot bewijs zijn, hoezeer hij bemind was. Het is een groot geluk hij te Dordrecht gestorven is, en niet in den vreemde en hoop ik hij niet veel geleden heeft. Wij hadden juist gisteren nog druk over jelui gesproken en zei Jacques ik moet Henk toch eens schrijven. Je mama zal ik over een paar dagen schrijven. Was ik zelve niet  een weinig  sukkelend kwam ik eens over. Wees overtuigd wij met gedachten steeds bij jelui zijn. Je liefhebbende mevrouw Snoeck


Brief van hr Snoeck aan de moeder van Henk (de vader van Jacques, een goede vriend van Henk) 1905: Bad Willingen, 9 juni Hotel … Lieve mevrouw, Daar ik mij te Nijmegen zo hoogst pijnlijk gevoelde, ontbrak mij de moed U enige troostwoorden toe te zenden. Ik ben overtuigd U zal beseffen hoe wij in uw groot verlies delen, dat u nu hoe langer hoe meer zal gaan gevoelen., Men leeft zo in een droom de eerste dagen, en heeft U vreselijke maanden doorgebracht. Gelukkig u steeds bij hem geweest zijt. Wie had ooit kunnen denken toen ik 16 oktober van Henk afscheid nam, hem nooit weer te zien. Hij zou ons altijd eens komen opzoeken. Maar door zijn vertrek naar Nunspeet is er niets van gekomen, en o! dat spijt mij zo. Wij hielden allen zoveel van hem, en was te Laren zo onze huisgenoot. Nog hoor ik hoe hij steeds tegen het hek de fiets zette en voor het raam een buurpraatje maakte; hij deelde zo ons huiselijk leven, en werd wat bij ons geplaagd. Het is .. zo een jeugdig veelbelovend leven verwoest is. Terwijl men hier wat ellende ziet van ouderen van dagen die hun lijden jaren gerekt zien. De groote deelneming die u van alle kanten ontvangen heeft, zal u zeker goed gedaan hebben en ge.. hoe bemind hij was. Jacques verliest in hem erg veel. Wat waren de twee altijd samen, dubbel dankbaar ben ik nu niet meer te Laren te wonen; ook voor Jacques. Want er ging geen dag voorbij of hij sprak Snoeck of mr H was er door getroffen. Hamdorf ons .. haar opzoeken om over Henk nog eens te komen praten. Dat was diep gevoelen van die eenvoudige man. Ik hoop het uw beide gezondheid goed ga evenals van Nel. De kleinkinderen zullen u wel trouw komen opzoeken, dat geeft altijd enige afleiding. Ik volg hier van enige weken een zeer streng vermoeiden kuur en treffen gelukkig prachtig weer en hebben zeer aangename kennissen gemaakt. Wil uw man evenals Nel hartelijk van ons groeten en hopend U mij lang stilzwijgen zal kunnen begrijpen, verblijf ik vriendschappelijk
S. Snoeck, Ver.. van Sonsbeek 


Krantebericht n.a.v. zijn overlijden.

De 8sten Mei is te Dordrecht op 28 jarige leeftijd, in de schoot zijner familie, plotseling overleden, de veelbelovende en hoogst sympathieke Larensche schilder H.T. de Court Onderwater. Zoon van een bekende Dordsche handelsfamilie, werd de jonge Court aanvankelijk voor de handel bestemd, ofschoon zijn neigingen in artistieke richting gingen.

Toen het hem op het kantoor te machtig werd, liet zijn vader aan Jozeph Israëls het tekenwerk van zijn zoon zien en verzocht hem om advies. Dat luidde: stuur den jongen maar eens naar Parijs en laat hem daar een jaar of wat werken.

Hij bleef daar vier jaar en werkte op de Academie Julien. Geestige tekeningen dateren uit dien tijd van zijn hand. Bij zijn terugkeer werkte hij te Heeze (N.Br.), Volendam en vestigde zich eerst in Huizen in het Gooi, waar hij de vissersbevolking schilderde in haar typische klederdracht. Zo kwam hij met de Laarder schilderskolonie in aanraking, waartoe hij weldra behoorde en een van de beminnelijkste leden werd.

Hij werkte onafgebroken, niettegenstaande zijn sterke geest voortdurend met een zwak en gebrekkig lichaam had te worstelen.

Hij zag zijn arbeid het vorig jaar beloond met de Willink van Collen-prijs op Arti, met de zilveren medaille van Saint Louis en goede bestellingen van kunstkoopers. Ten einde zich in een andere omgeving wat te verfrissen, trok hij deze winter met Joop Dooyewaard naar Nunspeet, waar hun beider vriend Briët woont.
Daar werd hij ongesteld.

Na een verblijf te Dordrecht in de ouderlijke woning, ging hij op advies van de dokter met zijn moeder naar Wiesbaden, van waar hij pas was teruggekeerd, toen de dood een einde aan dit zo veelbelovende leven maakte.

De Laarder schilderskolonie treurt met de familie enb de vele vrienden, om het te vroege verlies van den begaafden jongen collega, dien zij innig liefhadden om zijn vele goede eigenschappen als mens en als kunstbroeder.

  1. H.