Het Noord Veluws museum heeft tot en met 29 september een boeiende tentoonstelling over Arthur Briët (1867-1939), destijds een vriend van Henk de Court Onderwater. Briët woonde en werkte tot 1884 in Den Haag en Utrecht en aansluitend in Antwerpen. In 1888 vertrok hij naar Parijs waar hij twee jaar bleef. In 1890 ging hij naar Napels om later terug te keren naar België, toen Noord-Brabant, Utrecht en vanaf 1903 weer Den Haag. Daarna vestigde Briët zich in Nunspeet. Hij bezocht zijn Gooise schildervrienden Jaap Dooijewaard en Douwe Komter in Laren en daardoor schilderde hij ook regelmatig in Laren. (bron), en misschien bezocht hij ook Henk de Court Onderwater.

Uit het artikel in de krant n.a.v zijn overlijden weten we dat Henk de Court Onderwater Arthur Briët heeft opgezocht in de winter (1904/1905). “Ten einde zich in een andere omgeving wat te verfrissen, trok hij deze winter met Joop Dooyewaard naar Nunspeet, waar hun beider vriend Briët woont. Daar werd hij ongesteld.

Uit een brief aan zijn zus Nel weten we dat hij er was rond diens verjaardag, 25 januari 1905, Briët werd 38. Hij schrijft over het verjaardagsdiner, dat dan al heeft plaatsgevonden, vanuit Nunspeet. Hij is van plan binnenkort thuis te komen (Dordrecht) en heeft geld nodig. Zijn zus is verloofd. Hij niet en schrijft haar: “Maar ik heb het nog niet beet”.

De expositie toont Briëts atelier en een aantal werken die aan dat van De Court en de Larense schilders doen denken. Briët was tien jaar ouder, geboren in 1867; hij trouwde op 18 mei 1893, op zijn 26e met de toen pas 17-jarige Johanna Sophia Antonia Vorsterman van Oijen. Vermoedelijk kregen ze financiële steun van haar ouders. (Notariële archieven Tilburg, 1577-1915 Moergestel, Nederland ‎10 apr 1862 inv. nr. 423/66 Akte van ontbinding van een vennootschap onder de firma H.A.L.G. Vorsterman van Oijen en F.J. Franken, tussen Henri Alexander Louis Gerard Vorsterman van Oijen, fabrikant in gekleurd leer te Moergestel en Franciscus Josephus Franken, fabrikant in gekleurd leer te Tilburg.)

Jaap Dooijewaard schilderde geregeld bij hem totdat hij in 1905 een atelier op de zandheuvel op de Zoom betrok.

Henk wilde zich dus “wat verfrissen”, volgens de schrijver van het krantenbericht, maar dat lukte niet. Hij werd er ongesteld.
Misschien door de confrontatie met het voorspoedige leven van zijn vriend Briët? Succesvol schilder, getrouwd met een jonge vrouw, 2 jonge kinderen, prachtig huis? Bij het zien van de expositie vroegen we ons dat af. Briët trouwde op dezelfde leeftijd die Henk op dat moment had, op 18/5/1893 en op 23/1/1894 later kregen ze een zoon Paul en weer iets later dochter Suus.

In 1905 waren Briëts kinderen dus al bijna 9 en circa 6 jaar.

Henk schreef Nel over zijn bezoek:
Beste Nellepietje, Vandaag is dus de officiele dag. Dus nu ben je geëngageerd. Ik feliciteer je dus nu maar vast. Ik geloof zeker je een flinke kerel zult krijgen. Ik weet niet maar het kan zijn dat ik vrijdagavond thuis kom. Daar ik dan nog wel even in De Haag zal moeten zijn, Het geld heb ik nog niet ontvangen maar ik zal dat even bij hem aangaan. Vraag aan mama of zij mij f 100 zou willen sturen, de f 200 die ik in Januari heb gehad daar heb ik dingen van in Laren betaald. Laatst zijn wij bij de familie Briët wezen dineren er was een feest. Briët was jarig. Het was er heel gezellig. Ik zat tussen een mooi jong getrouwd vrouwtje en een heel lief jong meisje. Maar ik heb het nog niet beet. Jij moet me maar eens zeggen hoe je dat zo al voelt. Ik ben goed aan het werk. En zal de volgende week beginnen aan een schilderij voor Luik. Ik hoop dat het zal gaan want ik zou er graag iets hebben. Nu beste Nellepietje, de groeten aan Pappa, mama, Wien en Karel, steeds uw liefh broer Henk    

Hij had ook zijn vriend Roland de Larij gevraagd mee te komen naar Nunspeet:
(uit diens brief van april 1905) brief Amice, Tot mijn grote spijt hoorde ik dat je rust moest nemen enige tijd.  Sedert ik je ’t laatst sprak en je er op aandrong dat ik mee zou gaan naar Nunspeet – wat ik tussen twee haakjes toch nog wel eens hoop te doen in je zeer gewaardeerd gezelschap – had ik niet van je vernomen. En nu ontmoette ik je papa die mij vertelde dat je door veel werken en slecht voor je lichaam te zorgen je wat overspannen had. Dat is al erg genoeg dunkt me. Maar frisse lucht en  goed eten, dat zijn van die zaken die op jouw leeftijd wonderen verrichten. Ik kon niet nalaten je eens te schrijven toen ik hoorde dat je op non actief gesteld was. Want weet je – heel veel belang stel ik en heb altijd in je  gesteld. Mijn goed geloof en goed vertrouwen in je aanleg is niet teleurgesteld geworden.  Integendeel. Ik vind dat voor jouw leeftijd je van succes mag spreken.  En dat doet mij daarom zoveel genoegen omdat ik toen je pas begon – je herinnert je nog wel op Pictura – ik wel degelijk een goede toekomst voor je in de kunst voorspelde. Misschien is alles een beetje te vlot gegaan en dan de kunst smaak verandert met de dag. Maar daar kunnen mannen als jij zich niet aan storen. Ge zijt op een goede weg al een heel eind gevorderd. Anderen moeten soms heel wat langer tobben om succes te hebben. Ik wil dit maar zeggen – voor het ogenblik een beetje geduld en goed om je lichaam gezorgd. Dan schikt de rest zich vanzelf. Of liever de rest je kunstenaars loopbaan heb je zelf al voldoende aangegeven. Geloof me maar gerust – velen met mij slaan je met belangstelling gade. Ik ben een beetje aan het leuteren zult ge wel denken. Maar geloof maar gerust dat belangstelling in je werk en vriendschap voor je zelf mij er toe dreef. Ontvang de hartel. gr. Van Roland Lary

Uit het krantenbericht nav zijn overlijden:
Na een verblijf te Dordrecht in de ouderlijke woning, ging hij op advies van de dokter met zijn moeder naar Wiesbaden, vanwaar hij pas was teruggekeerd, toen de dood een einde aan dit zo veelbelovende leven maakte. De Laarder schilderskolonie treurt met de familie en de vele vrienden om het te vroege verlies van de begaafde jonge collega, die zij innig liefhadden om zijn vele goede eigenschappen als mens en als kunstbroeder. 

Nog een paar schilderijen van Briët hieronder, maar ga ze vooral zelf bekijken! Dit museum bestaat pas 5 jaar, we werden verrast door twee dames die ons welkom heetten en vertelden over hun deel van de expositie. De eerste over de expositie van Briët en daarna de andere over de expositie van Nunspeetse kunstschilders, en Nunspeet als kunstenaarskolonie, handig gelegen aan het spoor en in trek bij kunstschilders die het geindustrialiseerde westen ontvluchtten en nog het eenvoudige leven wilden vastleggen.
Het museum is ontstaan door een particuliere verzamelaar, die ontdekte dat er zoveel kunstenaars in Nunspeet hebben gewoond en gewerkt en een website bouwde, vermoedelijk: https://nunspeetvillage.nl/schilders/contents.html. 4000 schilderijen had hij op een gegeven moment verzameld. Dat was de aanleiding voor een museum. Het heeft in 5 jaar tijd al 100.000 bezoekers ontvangen!

Arthur Briët (1867-1939) – ‘Rembrandt van de Veluwe’

Meer over Briët, tekst uit 1901, Elsevier’s geïllustreerd maandschrift
en over het schilderij Suusje aankleden